script src='http://ajax.googleapis.com/ajax/libs/jquery/1.7.1/jquery.min.js' type='text/javascript'/>
Posts tonen met het label food. Alle posts tonen
Posts tonen met het label food. Alle posts tonen

14 mei 2014

When in Bruges..


Ik ben weer op een heerlijke road trip geweest! Niet voor werk en ook niet alleen!

Ik ben met Mr. Boyfriend op pad gegaan and I loved it!

 
Zoals jullie inmiddels door mijn verhaaltjes wel weten mag ik geregeld op pad met mijn mooie roze koffertje. Ik ga niet bijzonder ver, over het algemeen naar Brussel.

En vriendjelief mag mij ophalen wanneer ik thuis kom. Of op een treinstation of op de luchthaven. Hij reist dus ook wat af, maar meer om mij op te halen.

Om ons vakantieleven een goede start te geven besloten we een weekendje weg te gaan. Wij hadden het advies gekregen eens lekker naar Brugge te gaan. Net over de grens met België en zeker in het voorjaar nog niet extreem toeristisch. En de 2 magic words waren "bier" en " chocola". Iets voor hem en voor haar dus.

Prima!

Gezien meneer nogal een hoge standaard heeft als het op de accommodatie aankomt, heb ik het aan hem overgelaten om een leuke slaapplaats voor 2 nachten te regelen. Dat doe ik graag nog een keer! Zo fijn als je als vrouw zijnde de organisatie een keer aan de man kan overlaten. Sterker nog; ik heb van tevoren nog niet eens foto's ervan gezien. Ik moest alleen ja of nee zeggen op de prijs en de rest werd voor mij geregeld. Hier kan ik wel aan wennen…

Op dag van vertrek mocht ik gelukkig ook even uitslapen. Geen overbodige luxe, gezien ik de avond tevoren terug ben gekomen van een tripje Brussel. Ik had iets van 3 uur om mijn koffer uit- en opnieuw in te pakken.
Drie uur lijkt veel voor twee nachten en drie dagen, maar ik heb gemiddeld even veel tijd aan inpaktijd nodig, als dat ik daadwerkelijk ook wegga. Dus voor mij was het echt een uitdaging!

Ondanks mijn uitslapen was ik weer eens het beste gezelschap onderweg; binnen no time lag ik weer te slapen. I just can't help it. Zodra ik even niets doe wil ik een dutje doen. Aan mij heb je trouwens ook niets, omdat ik waarschijnlijk 's werelds slechtste oriëntatievermogen heb. En nee, dit heeft NIETS met vrouw-zijn te maken. Ik kan zelfs in een parkeergarage verdwalen. Geloof me, dat is al meer dan eens gebeurd..

Anyhow. Gelukkig was het mooi weer en daar aangekomen bleek vriendjelief goede smaak te hebben. We verbleven in een te schattig hébèrgement. Het had maar twee slaapkamers, ieder met een eigen kleurenpalet. Op de deur hing een krijtbordje met onze namen (eigenlijk zijn naam, mijn naam werd voor het gemak veranderd in 'and company') en op de kamer stonden complimentary flesjes wijn en water klaar. Complimentary als in; je mag het opdrinken en er komt niets bij de prijs bij! Dat is leuk!

Nadat we alle spulletjes hadden afgegooid gingen we het spannende Brugge in. Meneer had mij al uitgelegd dat ik niet kon verdwalen omdat het centrum omringd was door water. Een geruststellend gevoel.

 We zijn eerst lekker gaan rondwandelen waarna we bij een aanbevolen restaurant gingen eten. Ik had maar 2 voorwaarden; ik wilde pannenkoeken en mosselen eten, maar gezien de luxe cuisine liet ik die wens tot de volgende avond.
We hebben bij Bistro de Eetkamer gegeten. Een schattig klein restaurantje dat door een mannelijk echtpaar met grotze zorg wordt gerund. It was a bit pricy, maar het was het echt dubbel en dwars waard!

Nadat we ons buikje hebben volgegeten, wandelden we lekker terug richting "huis". Zo lekker was het niet, want het was wel een beetje koud en Jazz en kou = no match!

De volgende dagen hebben we een hele hoop rondgewandeld en geshopt. Oh, how I love shopping!

Heerlijk!

Lekker rondwandelen, (window) shopping, drankje hier en daar doen. The good life!

Mr. Man was helemaal gelukkig omdat hij zijn Belgisch bier voorraad weer kon aanvullen. We zijn met 43 flesjes de supermarkt uitgewandeld. Dat was voor mij al voldoende workout voor de hele week!

En ik… ja, ik heb ook mijn hartje kunnen ophalen!
Er zijn in Brugge denk ik wel 100 chocolatiers, maar het is ons gelukt om the finest of the finest te onderscheiden.

Als je ooit in Brugge of Antwerpen bent, kan ik je alleen maar aanraden om naar The Chocolate line te gaan.

Waarom?

Heb jij ooit chocola met bacon of met Coca Cola geproefd? Je denkt zeker dat het niet lekker is?

WRONG!

Goddelijk!

Saffraan, kalkoen met cranberrysaus, cannabis, lavendel, framboos, je kunt het echt zo gek nog niet bedenken en ze hebben het. Echt, het smaakt goddelijk.

Ok, de prijs is er ook naar, maar we hebben toch een doosje mee naar huis genomen om de herinnering aan de trip levend te houden.

Elke avond mochten we van onszelf een bonbonnetje opeten, HEERLIJK! Ok, niet allemaal, sommige zijn echt niet heel smakelijk, maar over het algemeen was het prima te doen!

Als je lekker romantisch wilt doen, maar niet helemaal naar toeristisch Parijs wilt gaan, kan ik je zeker aanraden om naar Brugge te gaan. Good food, niet te ver weg, gezellige mensen, van die lekkere knusse, pittoreske straatjes, hartstikke leuk!

Als je een spannend uitgaansleven verwacht, don't get your hopes up. Maar dat is volgens mij ook niet de bedoeling voor een romantisch weekendje weg ;-)

 

Enjoy!

 

Jazz.

 

26 november 2013

Omnomnomnom...


Zoals je misschien door hebt, heb ik het graag over de liefdes in mijn leven.
Die onvoorwaardelijke liefdes die je nooit in de steek laten. As John Mayer puts it:


"I've done everything in my life that I wanted except to give and feel Love for my living. I don't mean roman candle firework Hollywood hot pink love. I mean I-got-your-back-LOVE!"

- John Mayer, Bold as love, Contiuum (2006)


Die liefde. Naast shoes is food overduidelijk een van mijn minnaars. En dan heb ik het over food in general. Ik heb er heus geen fetish ofzo voor, I just love it! Eten maken, programma's over eten kijken, maar vooral eten eten!
Heerlijk! Ik kan van een goede maaltijd echt genieten. Zelf vind ik t ook leuk om in de keuken te freubelen, maar die berg afwas daarna... Ik ben nog steeds op zoek naar mijn magic wand! Masterchef Australia vind ik ook echt een prachtig programma. De manier waarop die chefs met food omgaan en de passie die ze ervoor hebben, I'm loving it!
Je kunt mij midden in de nacht ook voor eten wakker maken. Van een lekkere sushirol tot een goeie pasta, no problem there. Of een lekkere Caribische schotel die door mijn oma's of tantes zijn klaargemaakt... Hoeveel ik ook van slapen hou (waar ik ook echt die onvoorwaardelijke liefde voor heb!), ik hou nog meer van eten. Geregeld heb ik na lunch ook een dipje, after food, there's sleep time.

Tot ik mij van de week op de weegschaal waagde. Na ruim een jaar. Ouch. Dat was ronduit pijnlijk. Zelfs tijdens mijn half jaar lange bunker festijn in de Caribbean heb ik niet zoveel gewogen.
Hmm, even laten bezinken hoor. Nog steeds zal je mij niet horen over dik zijn, dieten enzo maar het is wel een kleine mind set die ik moet veranderen.
 
Ah, pfff who am I kidding?! Alsof ik ooit op mijn voedsel zou kunnen letten of eten zou kunnen laten staan!
I just love it too damn much!
 

Vriendinnen van mij proberen wel eens diverse dieten uit. Sonja Bakker, Cambridge, Weight Watchers, volledig vegetarisch... Ik heb het allemaal voorbij zien komen met de soepjes en shakes. Eén waagde zich zelfs aan een heus appel dieet waarbij ze een hele dag alleen maar appels mocht eten! Like really… Ik vond dat appeltaarten ook bij het appeldieet horen! Not quite the intention I guess. Als ik dan naast hen een hamburger naar binnen werk, bekruipt mij toch wel een licht schuldgevoel... Jij die half tegen de vlakte gaat en ik die zit te bunkeren. Arm schaapje..
Dus ik besloot mij eens in zo'n dieet te verdiepen. Wie weet staan er nog leuk en gezonde recepten bij en het kan zeker geen kwaad. Allemaal roepen ze dat ze geen dieet zijn, maar all I can see is 'NO EATING'. Uhm, nee. Ben ik niet zo'n fan van. Wat dan pas echt de kroon spant is wanneer mijn nichtje haar food schedule aan mij toont. Zij wilt ook een paar kilo's kwijt en eet daardoor bewuster naar het principe van de fameuze madame S. Bakker. Zij mag dan als avondeten een cup-a-soup met een volkoren cracker eten.

Rewind: say what?! 
 
Ik herhaal: " Zij mag dan als avondeten een cup-a-soup met een volkoren cracker."   
 
Cut!
 
Dat is toch geen eten?! Laat staan AVONDeten!! Dat is een half tussendoortje voor mij! Zelfs mijn lunch is meer!
Ik kon niets anders doen dan mijn nichtje meelijkwekkend aankijken. Arm schaapje. 'Hou op Jazz, ik weet het'. Ik zag haar al aan d'r soepje zitten.. Wil ik met haar meedoen, dan wordt het afzien voor mij. Daar moet ik nog even over nadenken, hoor. Ik zou het mijzelf niet willen aandoen, maar mijn omgeving verdient ook geen hongerig monster.


Me Jazz, me hungry.

 
Het schijnt dat ik een soort van monster word wanneer ik echt honger heb. Ik word heel vervelend en kan dan echt aan niks anders dan eten denken. Natuurlijk valt mijn rommelige maagje in het niet bij de kindjes in o.a. Afrika, maar je wilt mijn buikje niet aan het rommelen krijgen! Eens zat ik in de auto bij een vriend van mij. Hij vond dat er "iets" onder de motorkap niet goed klonk, dus het eten werd even uitgesteld, omdat hij toch even onder de motorkap wilde kijken. Dat "even"  werd natuurlijk wat langer, want een man en een auto is… tjah, geen idee eigenlijk. Eindstand moest ik een kwartier wachten. Mijn maag was het daar overduidelijk niet mee eens en liet dat blijken door even te claxonneren. Terwijl meneer nog onder de motorkap gebogen stond. Needless to say dat ik door die actie nog langer mocht wachten. Mister was not amused. Neither was my tummy.

Ook op werk heeft mijn maag zich beroemd en berucht gemaakt. Tijdens de allereerste vergadering die ik in mijn huidige functie mocht bijwonen, besloot Tummy dat het wel mooi geweest was en dat het gevuld moest worden. Ik dacht dat mijn buik nog fairly zachtjes aan het rommelen was, een soort gedonder in de verte. Tot ik de geschrokken gezichten van mijn buren zag; they did not know dat een tiny person like me zo'n bouwvakkers geluid kon maken. Cute, little, lady like moi... yeah.. een glimlach en batting eyelashes konden de situatie niet redden.
Cranky opmerkingen en een gezicht dat op onweer staat komt ook geregeld voor wanneer ik ernstige trek heb... So beware.

Ik zat laatst mijn foto's terug te kijken die ik op sociale media heb gedeeld en het zijn vrijwel alleen maar foto's over shoes (as already known) en eten. Food speelt dus een grotere rol in mijn leven dan ik dacht.. Feeder much?

Nu al flirten mijn gedachten met een lekkere Domino's pizza met Cinna stix als toetje... Of sushi, dat heb ik ook al even niet gegeten. En gezien ik zelf de grootste nerd EVER ben in pannenkoeken maken ( ik kan het niet, ik kan het gewoon écht niet), moet ik mijn moeder of zus maar weer een lief aankijken. *Bedenk nu van die hevig knipperende poppenoogjes met ellenlange wimpers.. Ah toeee…Pretty Pretty please??!!*


Jazz.

Check out my other page, all about food and recipes!

19 september 2013

I sin, you sin?

After a hard day of work I'm watching one of my favorite cooking shows and the theme of the day is "Seven deadly sins".
As usual my mind starts to wander (while keeping 1 eye on the TV for the beautiful dishes) and I try to remember all sins. Not doing a great job so I have to get a bit of help from Google.
Ah yes… and then my mind wanders off even more… I'm trying to remember how bad of a sinner I actually am.

Luckily I'm eating pretty healthy lately, motivated by some of my sweet colleagues. So I'm hoping I'm scoring a bit more points on the good side. Not too much, because there's no fun in being an absolute Saint.
Let's settle the score, here goes..





When I think of the Deadly sins, the first one that pops up is wrath.

Hell hath no fury like a woman scorned.

Yup. That's the sh** men should be really scared off. I would be if I were a man! I'm a woman myself (last time I checked) and I have to admit, women can be real b*tches. Including myself.
I used to be a real down right brat( big sister will be happy I finally admit it). Not the spoiled one, but the mean one. To me it really was an eye for an eye; remember the crayon/hair pulling story in kindergarten? Yeah. Must say that, that over the years, I've learned a think or 2 and that my wrath-level has gone from the "danger zone" to a little above average. No, I'm really not the sweet girl some people take me for, I still have that good ol' Caribbean temper in me. And I love it. It makes me, me! And I love being me! I'm not the crazy bitch anymore that will bust the windows out your car if you cross me, but I do know how to produce a good mean glance that will boast my exact thoughts to everyone in a five mile radius.
It’s kind of the same with food. Most people like their food just right, or a bit spicy, not bland or too seasoned.

Because of me being an ex-shopaholic, I can't say that I'm greedy. I don't mind spending money on anyone, as long as I'm spending money( can't really say I mind spending other people's money either). I love giving people presents or doing something special for someone, just to make them smile. Unfortunately, it has turned out several times that I like buying and giving more than keeping guard of my bank account, so I guess sometimes  being a bit greedy isn't so sinful after all.

"Whenever I start feeling spontaneous,
my bank account quietly reminds me to calm the f* down".

- Unanimous

But if my bank account was bigger, I'd be even less greedy so I blame my bank account if I have to be greedy..?

Although there's actually nothing wrong with occasionally having a gaping hole for a bank account ( but lots o' pretty thingies), of course it's not something I like to boast with. I think that's where my pride kicks in. This sin can go two ways: I'm not too proud or stubborn ( should really be made a sin too) to thank  or apologize to someone. Not at all actually, I really like complimenting someone or acknowledge that I am wrong and sorry for something. Of course, you understand that this last situation doesn't happen very often as I'm always right of course.
But.... I absolutely do not like to ask someone for help. I hate it. That is where I'm too proud. I don't want to bother people to get them to do stuff for me. So usually I try to do things myself until I find out I really need someone to help me. And even then it's a select group of people I tend to ask. Yup, big sinner here.

I think gluttony is also one of my bigger sins. I food. Period. I can talk all day about food, I just love it. Although, with gluttony a very, very obese man that's eating a whole stuffed pork with one hand pops to mind. Who has a shiny chin of all the grease and is lying on top of a pile of boiled potatoes. I'd very much like to think that that image doesn't match mine at all, but I do love food. Sushi, pizza, pastries, Caribbean food… do I need to continue? Nope. I prefer not to.
But, as mentioned before, I'm not eating all but bad food. Lately I'm motivated to eat some healthy food, like fruit and veggies ( when getting the best price at the market for them kinda feels like shopping!). So I'm cutting a bit down on the gluttony part. To match the non-eating part ( yes, it really feels like that), I go all out on the cooking shows. A substitute? No. A quick fix? Yes. Worth it? Totally.
 
On envy I can be quick. I do not sin. On that one. Period.
In the past I could have some trouble with missed opportunities which others did get. But now I'm all about "what's due, is due". So I get my fair share whenever it's time to receive it. Sounds really bla and blabla but serious dudes, why be jealous of someone else? You don't know their entire story and what they're missing for this chance. Things happen for a reason.
Oh, and getting jealous over material things? Hell no. Not worth my time.

Lust… Not gonna discuss that one with you guys. Let's just say that it's 50-50. :-)

And then there's number 7. Sloth. I seriously had to look up what it actually meant. Sloth? Oh… yeah, I know that synonym all too well: laziness. Yes, I am. Well, better said: Yes, I can be. It usually depends on my mood, but I can be easily distracted, especially when doing house hold chores and then I'm sucked onto my couch for whatever crappy marathon is on Comedy Central.
But at work, I do love a good healthy working pressure. Not too slow, keeps me busy. Since I'm working at least 40 hours a week I guess I'm a pretty goody-two-shoes in this case. Yay.

So that covers my track records on the Seven deadly sins, and I think it's really a 50-50 deal here. Works for me.


Jazz.