Cheers to the freakin' New Year!!
31 december 2013
Op de valreep...
... Wil ik jullie een heel erg gelukkig, liefdevol, gezond, rijk, gezellig, vruchtbaar( if you're into it), vrolijk, vredig, spannend, vreugdevol, smaakvol, enerverend nieuw jaar wensen!
10 december 2013
Doetie het of doetie het niet?
Zuster heeft
een hele leuke baan met geweldige benefits waar ze haar familie soms ook van
laat meegenieten.
Zoals nu.
Moeders en ik mogen meehoppen naar ons paradijsje in de Caribbean. Voor
48uur. Niet lang, maar er is zon!
Zover is het
nog niet, want de hippe mensen die bekend zijn met het fenomeen IPB weten dat
het tot het laatste moment zeer spannend is of je mee mag. Of niet.
Voor die
3 mensen die onder een steen leven, of de pech hebben geen steward(ess)/piloot
te kennen: met IPB mag je - voor een sterk gereduceerd tarief- meevliegen naar
wherever! Mijn advies: wordt asap BFF met een steward(ess)/piloot/iemand
werkzaam bij een luchtvaartmaatschappij!
Vanaf het
moment dat wij de tickets hadden gekocht leven we in opperste spanning. Ondanks
dat je je tickets hebt gekocht, is het nog geen garantie dat je daadwerkelijk
mee mag. Dat hoor je pas bij de gate. Op moment van vertrek. Wanneer je je
handbagage al hebt ingepakt (nee, meer mag niet mee, ja het was hel om in te
pakken, maar daarover later meer) en met je goede gedrag om 04.15u bent
opgestaan. Als je mijn verhaaltjes vaker hebt gelezen, weet je inmiddels dat
vroeg opstaan echt niet mijn forté is. Dus dat was al een hele opgave!
Ik denk dat
we best een verschijning zijn zo vroeg op het station: een vrouwtje strak in
gekleurd pak met koffer en trolley, moeders en ik in meters wol gewikkeld (want
het is koud) en ik natuurlijk met mijn prachtige hotpink Princess koffertje.
Allemaal rennend (zus op heels, respect!) om die stomme trein te halen. En nee, het was geen schattig gehobbel, maar
meer 'run Forrest, run'! But okay we made it. Je denkt nu
zeker dat ik het allemaal een beetje aandik, no I'm not. It's all real!
Eenmaal
aangekomen op onze nationale luchthaven is het een kwestie van afwachten.
Afwachten of er plek is. Het klinkt haast gemeen, maar je gaat hopen dat mensen
-welke reden dan ook- hun vlucht missen. Je wenst ze eerlijk waar niets kwaads
toe (echt niet!), maar gewoon dat zij niet vliegen en jij wel. Omdat zus gewoon
moest werken en zich moest melden zouden wij elkaar vooral op de hoogte houden.
Doetie het of doetie het niet?
Na ruim 2 uur
op de luchthaven te hebben rondgedoold( ik moest ineens denken aan The
Terminal..) kregen wij het verlossende woord; YES!
Yeah baby!
Storm coming up? Sneeuw? Que? Sun, sun, sun!
Cause I'm leaving on a jet plane
Don't know when I'll be back again
Don't know when I'll be back again
- John Denver (1966)
Je kunt
begrijpen dat ik daar, ter plekke, midden in de gate een vreugdedansje heb
gedaan. Don't care about nobody, ik ga naar de zon b*tches! Excuse my language,
really, maar ik ben blij( Churandy voice!) dus huppel ik vrolijk naar de
security en begin daar nog vrolijker te strippen.
Alles uit? Dan doen we toch alles uit, geen probleem! Het wordt nog leuker als blijkt dat we in de sectie van zus zitten. She is gonna wait on me. Oh yeah. Voor iedereen die een oudere broer of zus heeft: IT FEELS GOOD! Real good! Stiekem was en ben ik ook wel een beetje trots op dr hoor, ze doet het echt goed.
Alles uit? Dan doen we toch alles uit, geen probleem! Het wordt nog leuker als blijkt dat we in de sectie van zus zitten. She is gonna wait on me. Oh yeah. Voor iedereen die een oudere broer of zus heeft: IT FEELS GOOD! Real good! Stiekem was en ben ik ook wel een beetje trots op dr hoor, ze doet het echt goed.
Natuurlijk
gaan we even een aantal familieleden opzoeken. Zij zijn zo gewend dat we 2, 3
weken blijven, dat ze heel verbaasd opkijken wanneer ze horen dat we maar
2 dagen nu blijven. In Nederland vinden ze je decadent, in het paradijs
verklaren ze je voor gek. Could be, but don't care!
Ik geniet
intens van elke minuut dat ik er ben en met elk zonnenstraaltje voel ik dat
mijn batterijtje steeds weer wordt opgeladen. Oh the sweet, sweet joy! Oma's,
tantes, nichtjes, ooms, we proberen iedereen te groeten. Een lieve tante heeft
zelfs mijn 2 fav dishes gekookt! Kwijl!!
En terwijl
ik bij oma trots van de weegschaal ben gestapt omdat ik ben afgevallen, werk ik
doodleuk 2 volle borden weg. Don't care! In Nederland ga ik wel meer sporten.
Het was toch al tijd om mijn sportschoolpas af te stoffen..
Elke vrouw
(en vrouwelijke man) snapt na bovenstaande tekst dat ik mooi bovenop mn
koffertje mocht zitten om hem dicht te krijgen. En toen leek ik op een pakezel
in een maxi dress...
Anyhow, het
was heerlijk! Bij dezen wil ik zusterlief ook bedanken, it was the best! Thank
you!
Back in NL
ga ik maar de kou trotseren..........
Jazz.
Abonneren op:
Posts (Atom)